Fahr-i enam “sallallâhü teâlâ aleyhi ve sellem” Arafat dağında, Kusva adlı devesine binmiş hâlde dururken, meal-i şerifi “Bugün dininizi ikmal ettim. Size verdiğim nimetleri tamamladım. Din olarak size İslam dinini beğendim” olan, Mâide sûresi, 3. âyet-i kerimesi nazil oldu. Sahabe-i güzin “Rıdvânullahi teâlâ aleyhim ecma’în” sevindiler. Fakat, hazret-i Ebû Bekr-i Sıddık ağladı. Dediler ki ya Eba Bekir! Bugün sevinmek günüdür. Bu sevinmek icap eden hâle niçin ağlarsın ki İslam dini kemal buldu. Allahü teâlâ müminler üzerine nimetini tamamladı; sevinmek yeridir, ağlamak yeri değildir. Hazret-i Ebû Bekr-i Sıddık arif ve gayet akıllı bir sultan idi. Fahr-i âlem hazretlerine çok fazla muhabbeti olduğundan, daima ahval-i şeriflerine dikkatli idi. Ne zaman ki bu âyet-i kerime okundu. Bildi ki her kemalin zevali var olduğu, dünyada muhakkaktır. Onun için ağladı. Ebû Bekr-i Sıddık dedi ki arkadaşlar! Her kemalin zevali vardır. Her tamamın noksanı vardır. Zira, bir iş tamam olduğu zaman noksanı vardır. Tamam oldu denildiğinde zevali vardır buyuruldu ki bu âyet-i kerimede size dinin kemali göründü. Ve lakin bana Muhammed Mustafa’nın “sallallâhü teâlâ aleyhi ve sellem” zevali [sonu] göründü.
Bir yapıcı, bir padişah için, saray yapıp, 4 duvarını tamam eylese ve üstünü örtse, kapılarını assa, o yapıcıya destur verirler. Yani artık işin bitti, derler. Hazret-i Muhammed Mustafa “sallallâhü teâlâ aleyhi ve sellem” yapıcı idi. Din sarayını yapmaya gelmiş idi. O saray din sarayıdır ki 5’tir. 1. duvarı namazdır. 2. duvarı zekattır. 3. duvarı oruçtur. 4. duvarı hacdır. Kapısı gusüldür. Aslı imandır. Tavanı ihlastır. Aşağı eşiği tevazudur. Üst eşiği yavaşlıktır. Sağ kanadı tevekküldür. Sol kanadı temelluktur. Kilidi küfürdür. Anahtarı şahadettir. Derecesi rif’attır. İçi saadettir. Dışarısı şekavettir. Her kim ki şahadet miftahı [anahtarı] ile İslam sarayı kapısından küfür kilidini kırarak, içeri girdi ise, saadet onundur. Her kim, Allahü teâlâ korusun, küfür kilidini bu saray kapısına vurup, dışarıda kaldı ise, şekavet onundur. Hazret-i Resûl-i ekrem ne zaman ki bu İslam sarayını yapıp, kemaline yetiştirdi. Bu âyet-i kerime nazil oldu. Bu âyet-i kerimenin ağırlığından, Server-i âlemin devesi çöküp, dizine kadar kuma battı. O Server-i kainat hazretleri veda haccı yapıp, Medine-i Münevvereye saadetle geldikten sonra, 83 gün dünyada kaldı. Rivayet ederler ki evvel nazil olan âyet-i kerime İkra suresidir. Ve son olarak yukarıda bildirilen âyet-i kerime nazil oldu.
[Kaynak: Menakıb-ı Cihar Yar-ı Güzin]