1: Miftâhu’n-Necât [Kurtuluşun Anahtarı]: 536 [m.1141]’de Büyük Selçuklu Devleti’nin “Câm” şehrinde vefat eden Ahmed Nâmekî Câmî Hazretleri’nin, tövbekâr oğlu Necmeddin’in isteği üzerine ona kurtuluşun anahtarını vermek gayesiyle yazılmış tasavvufî bir eserdir.
2: ed-Dürretü’l-Fâhire fî Keşf-i Ulûmi’l-Âhire [Ahiret İlimlerini Anlamada Yol Gösterici Kıymetli Parlak İnci]: 505 [m.1111]’de Büyük Selçuklu Devleti’nin “Tûs” şehrinde vefat eden İmâm-ı Gazâlî Hazretleri’nin, hayatının son yıllarında Tûs’a çekildiği dönemde yazdığı eserlerdendir ve ölüm, kabir hayatı ve âhiretle ilgili mevzuları ihtiva etmektedir.
3: el-Hadîkatü’n-Nediyye Şerhu’t-Tarîkat-i Muhammediyye [Tarîkat-i Muhammediyye adlı eserin Şerhi: Yeni Sulanmış Bereketli Bahçe]: 1143 [m.1731]’de Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “Lübnan/Nablus” şehrinde vefât eden Abdülganî Nablusî Hazretleri’nin; 981 [m.1573]’de Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “İzmir/Birgi” kasabasında vefat eden İmâm-ı Birgivî Hazretleri’nin, din, ahlâk ve tasavvuf mevzularıyla alakalı, çok meşhur olan Arapça “Tarîkat-i Muhammediyye” adlı eserine yaptığı şerhidir.
4: Mektûbât-ı İmâm-ı Rabbânî [İmam-ı Rabbânî’nin Mektupları]: 1034 [m.1624]’te Babürlüler Devleti’nin “Sirhind” şehrinde vefat eden İmâm-ı Rabbânî Ahmed Farukî Sirhindî Hazretleri’nin, talebelerine ve sevenlerine yazdığı mektuplardan oluşmaktadır. Üç cilttir. Türkçeye tercüme edilmiştir.
5: Şir’atü’l-İslâm ilâ Dâri’s-Selâm [Esenlik Yurduna İleten İslam Dininin Kaidesi]: 573 [m.1177]’de Harzemşahlar Devleti’nin “Buhâra” şehrinde vefat eden İmâmzâde Muhammed bin Ebû Bekir Hazretleri’nin, bir ilmihal, ahlak ve günlük hayattaki edepleri anlatan kitabı. Çok şerhleri ve tercümeleri yapılmıştır.
6: Mir’âtü’l-Mekâsıd fî Def‘i’l-Mefâsid [Fesatları Gidermek Maksatlarının Aynası]: m.1876’da Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “İstanbul” şehrinde vefât eden Ahmed Rıfat Efendi’nin, Bektaşîlik tarihi ve âdâb-erkânı hakkında bilgi veren eseridir. Umumî olarak tüm tarîkatlerden ve usullerinden de bahseder.
7: Reddü’l-Muhtâr ale’d-Dürrü’l-Muhtâr [Dürrü’l- Muhtâr kitabının Şerhi: Seçilmiş Karşılıklar]: 1252 [m. 1836]’da Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “Şâm” şehrinde vefat eden, Muhammed Emîn ibn-i Âbidîn Hazretleri’nin, Timurtaşî’nin (v. 1004/1596) Hanefî fıkhına dair “Tenvîrü’lebsâr” adlı eserine Alâeddin el-Haskefî’nin (v.1088/1677) “ed-Dürrü’l-muhtâr” adıyla yaptığı şerhin hâşiyesidir. Son devirde yazılan çok faydalı ve kıymetli bir Hanefî fıkıh kitabıdır ve Tam İlmihal’in ana kaynaklarındandır.
8: el-Milel ve’n-Nihal [Dinler ve Mezhepler]: 548 [m.1153]’te Harzemşâhlar Devleti’nin “Şehristân” şehrinde vefat eden Muhammed Şehristânî Hazretleri’nin, dinler ve mezhepler hakkında objektif ve derin malumat veren eseridir.
9: Hadarâtu’l-Kuds [Mukaddesin Huzurları]: 1099 [m.1688]’de Babürlüler Devleti’nin “Sirhind” şehrinde vefat eden Bedreddîn Sirhindî Hazretleri’nin, “Muhammed Bakibillah” ve “İmam-ı Rabbânî” Hazretlerinin hayatlarını ve tarikatlerini anlatan kitabı.
10: Makâmât-ı Mazheriyye [Mazhar-ı Cân-ı Cânân’ın Makamları]: 1240 [m.1840]’ta Babürlüler Devleti’nin “Delhi” şehrine vefat eden Abdullah Dehlevî Hazretleri’nin, mürşidi Mazhar-ı Cân-ı Cânân Hazretlerinin hayatı ve mektupları hakkında yazdığı eser.
11: el-Berîkatü’l-Mahmûdiyye fî Şerhi’t-Tarîkati’l- Muhammediyye [Tarîkat-i Muhammediyye adlı eserin Şerhi: Mahmûdî Şimşekler]: 1176 [m.1762]’de Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin Konya/Hâdim kasabasında vefat eden Ebû-Saîd Muhammed Hâdimî Hazretleri’nin, 981 [m.1573]’de Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “İzmir/Birgi” kasabasında vefat eden İmâm-ı Birgivî Hazretleri’nin, din, ahlâk ve tasavvuf mevzularıyla alakalı, çok meşhur olan Arapça “Tarîkat-i Muhammediyye” adlı eserine yapılan bir şerhidir.
12: Kimyâ-i Saadet [Mutluluk Formulü]: 505 [m.1111]’de Büyük Selçuklu Devleti’nin “Tûs” şehrinde vefat eden İmâmı Gazâlî Hazretleri’nin, Arapça 4 cilt olarak yazdığı “İhyâ-i Ulûmiddîn” adlı meşhur eserini daha sonraları, tek cild olarak Farsça hülasa ederek yazdığı ahlak ve fıkıh kitabıdır.
13: Marifetnâme [Marifetler Kitabı]:1194 [m. 1780]’de Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin Siirt/Tillo kasabasında vefat eden İbrahim Hakkî Erzurûmî Hazretleri’nin, din ve çeşitli diğer ilim dallarına dair ansiklopedik bir eseridir.
14: Mecelle [Hukuk Mecmuası]: Osmanlı İmparatorluğu’nda Tanzîmat’tan sonra, Ahmed Cevdet Paşa’nın[v.1895] riyâsetindeki bir heyet tarafından Hanefî mezhebi esas alınarak hazırlanan ve İslâm hukûkunun muâmelâta dâir hükümlerinin, kanun maddesi şeklinde tertip edilmesiyle meydana gelen ilk medenî kanun.
15: Dürerü’l-Hükkâm Şerhu Mecelleti’l-Ahkâm [Mecelle Adlı Eserin Şerhi: Hakimlerin İncileri]: 1354 [m.1935]’te İstanbul’da vefat eden Ali Haydar Efendi’nin, Mecelle’ye yaptığı şerh. Mecelle’nin mevcut şerhleri arasında en meşhuru ve en hacimli olanıdır. Mecelle’nin düzenlediği hukuk dalları hakkında ayrıntılı bilgiler ihtiva etmesi sebebiyle yerli ve yabancı hukukçular tarafından takdirle karşılanmış ve daha sonra yazılan bütün şerhlere kaynak teşkil etmiştir.
16: el-Mevâhib-i Ledünniyye [Ledünnî İlmin Hediyeleri]: 923 [m.1517]’de Memlüklü Devleti’nin “Kâhire” şehrinde vefât eden Ahmed bin Muhammed el-Kastallânî Hazretleri’nin, Peygamber Efendimiz’in kabrini ziyaret edip bir süre kaldığı Medine-i Münevvere’de kaleme aldığı bir siyer kitabıdır. Peygamberimizin hayâtını, mu’cizelerini, güzel ahlâkını bildirmekdedir.
17: el-Envârü’l-Muḥammediyye mine’l-Mevâhibi’l- Ledünniyye [Mevâhib-i Ledünniyye adlı eserin Şerhi: Muhammedî Nûrlar]: 1350 [m.1932]’de Lübnan’ın “Beyrut” şehrinde vefat eden Yusuf Nebhânî Hazretleri’nin, “el-Mevâhib-i Ledünniyye”yi hülasa ederek meydana getirdiği eserdir.
18: Mürşidü’n-Nisâ [Kadınlar Rehberi]: 1262 [m.1848]’de Mustafa Fehim bin Osman Akşehrî Efendi tarafından Türkçe olarak hazırlanmış küçük bir kadınlar ilmihalidir.
19: Fetâva’l-Hayriyye [Hayrî Efendi Fetvaları]: 1081 [m.1671] senesinde Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “Filistin/Remle” şehrinde vefat eden Hayreddîn bir Ahmed er-Remlî Hazretleri’nin, verdiği 2161 fetvânın, daha sonra oğlu ve talebeleri tarafından derlenmesiyle oluşturulmuş bir eserdir.
20: Mülteka’l-Ebhur [Denizlerin Kavuşma Yeri]: 959 [m.1549]’da Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “İstanbul” şehrinde vefat eden İbrahim Halebî Efendi’nin, 17.000’den fazla fıkhî meseleyi Hanefî mezhebine göre anlatan çok meşhur bir fıkıh kitabıdır. Medreselerde daha sonraları ders olarak okutulmuş ve Osmanlı zamanında Midillili Mevkûfâtî Mehmed Efendi, “Mevkûfât” adıyla Türkçe’ye tercüme etmiştir.
21: el-Münkız mine’d-Dalâl [Sapkınlıktan Kurtuluşa]: 505 [m.1111]’de Büyük Selçuklu Devleti’nin “Tûs” şehrinde vefat eden İmâm-ı Gazâlî Hazretleri’nin, kendi tasavvufî hayatını hulasa ettiği ve devrindeki fikrî cereyanları anlattığı eseri.
22: Huccetullâh ale’l-âlemîn [Alemlere Allah’ın Delili]: 1350 [m.1932]’de Lübnan’ın “Beyrut” şehrinde vefat eden Yusuf Nebhânî Hazretleri’nin, Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellemin nübüvvetini müjdeleyen haberlere ve mucizelerine dair rivayetleri ihtiva eden eseridir.
23: Şerhu’l-Mevâhibi’l-Ledünniyye [Mevâhib-i Ledünniye adlı Eserin Şerhi]: 1122 [m.1710]’da Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “Mısır/Kâhire” şehrinde vefat eden Muhammed bin Abdülbâkî ez-Zürkânî Hazretleri’nin, İmâm-ı Kastallânî’nin meşhur eseri “Mevâhib-i Ledünniyye”ye yaptığı şerhidir.
24: Bostânu’l-Ârifîn [Arifler Bahçesi]: 373 [m.983]’te vefat eden Ebulleys Semerkandî Hazretleri’nin, vaaz ve nasihat uslubuyla yazılmış olan ve itikad, fıkıh, ahlak mevzularında geniş malumat veren eseridir.
25: Envârü’t-Tenzîl ve Esrârü’t-Te’vîl [İndirilenlerin Nurları ve Tevillerin Sırları]: 685 [m.1286]’da İlhanlı Devleti’nin “Tebriz” şehrinde vefat eden Abdullah bin Ömer el-Beydâvî Hazretleri’nin, meşhur Kur’ân-ı Kerîm tefsiridir.
26: Mevâhib-i Âliyye [Yüce Hediyeler]: 910 [m.1505]’te Safevî Devleti’nin “Sebzevâr” şehrinde vefat eden Hüseyin Vâiz-i Kâşifî Hazretleri’nin, Kur’ân-ı Kerîm tefsiridir. Nakşibendî büyüklerinin hayatlarını anlatan “Reşahat Aynü’l-Hayât” kitabının müellifi Fahreddîn Safî, bu zâtın oğludur. “Mevâhib-i Âliyye” tefsîrini, İsmail Ferruh Efendi, 1830 senesinde Türkçe’ye tercüme etmiş ve “Tefsîri Mevâkib” ismiyle neşr etmiştir.
27: et-Tibyân fî Tefsîri’l-Kur’ân [Kur’ân Tefsîrinde İzahlar]: 1111 [m.1699] senesinde Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “Sivas” şehrinde vefat eden Ayntâbî Mehmed Efendi’nin, meşhur tefsirlerden derleyerek hazırladığı Türkçe tefsiri.
28: Tefsîrü’l-Kur’âni’l-Kerîm [Kur’ân-ı Kerîm Tefsîri]: 373 [m.983]’te vefat eden Ebulleys Semerkandî Hazretleri’nin, işârî üslup ile yazılmış tefsiri.
29: Riyâdü’n-Nâsihîn [Nasihat Verenlerin Bahçeleri]: 9. Asır [m. 15.asır]’da Babürlüler Devleti’nde vefat eden Muhammed Rebhâmî Hazretleri’nin, akaid, fıkıh ve ahlak kitabı.
30: el-Fetâva’l-Kübra’l-Fıkhiyye [Fıkha Dâir Büyük Fetvalar]: 974 [m.1567]’de “Mekke-i Mükerreme”de vefat eden İbn-i Hacer el-Heytemî Hazretleri’nin, çeşitli fıkhî mevzularda vermiş olduğu fetvaların, talebesi Abdülkâdir el-Fâkihî tarafından derlenmesiyle oluşturulmuş bir eserdir.
31: Mevdû’âtü’l-ulûm [İlimlerin Mevzuları]: Osmânlı devletinde yetişmiş âlimlerin hâl tercemesini bildiren Şakâ’ik-ı Nu’mâniyye kitâbının sâhibi, Taşköprüzâde Ahmed Efendi’nin “rahmetullahi teâlâ aleyh” Miftâhus’-se’âde kitâbı, 500’e yakın çeşitli ilmi ta’rîf ve îzâh edip, her ilimde yazılmış kitâp ve bunları yazanlar hakkında bilgi vermektedir. İslâm âlimlerini ve eserlerini tanıtan bu kıymetli kitâbı, oğlu, Kemâleddîn Muhammed, arabcadan türkçeye çevirmiş ve Mevdû’âtü’l-ulûm ismini vermiştir. Mevdû’âtü’l-ulûm, [1313] senesinde, İkdâm gazetesi matbaasında basılmıştır. Piyasada mevcûddur.
Bu kitâbı okuyan, anlayışlı ve insâflı bir kimse, islâmiyyetin 20 ana ilmini ve bunların kolları olan, 80 ilmi ve bu ilimlerin âlimlerini ve herbirinin yazdığı kitâbları görerek, durmadan, yılmadan yazan, islâm âlimlerinin çokluğu ve herbirinin, ilim deryâsına dalmaktaki mehâretleri karşısında, hayrân kalmaktan kendini men edemez.
32: Merecü’l-Bahreyn [İki Denizin Buluşması]: 983 [m.1575]’de Babürlüler Devleti’nde vefat eden Rükneddîn Çeştî Hazretleri’nin, tasavvufun ve İslamiyet’in esrarını bildiren eseridir. Bu zat aynı zamanda, İmam-ı Rabbani Hazretleri’nin babasının üstadıdır.
33: Kâmusu’l-A‘lâm [Hususi İsimler Sözlüğü]: 1904’te Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “İstanbul” şehrinde vefat eden Şemseddin Sâmî Efendi’nin, tarih, coğrafya ve meşhur kişiler ansiklopedisidir.
34: Vasiyetnâme-i Birgivî [İmam-ı Birgivî’nin Vasiyetnamesi]: 981 [m.1573]’de Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “İzmir/Birgi” kasabasında vefat eden İmâm-ı Birgivî Hazretleri’nin, küçük ve Türkçe bir ilmihal kitabıdır. Kadızade Ahmed bin Muhammed Efendi, bu kitabı şerh etmiş ve “Cevhere-i Behiyye-i Ahmediyye fî şerhi’l-Vasiyyeti’l-Muhammediyye” ismini vermiştir.
35: Dürr-i Yektâ [Yegâne İnci]: 1267 [m.1851]’de Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “İstanbul” şehrinde vefat eden Kazasker İmâmzade Esad Efendi’nin, Hanefî mezhebine göre derlediği Türkçe bir ilmihal kitabıdır. Rüşdiye mekteblerinde ders olarak okutulmuştur.
36: Gunyetü’t-Tâlibîn [Taliplerin Zenginliği]: 561 [m.1165]’te Irak Selçukluları’nın “Bağdat” şehrinde vefat eden Abdülkâdir Geylânî Hazretleri’nin, doğru iman ve İslam ahlakı mevzularını anlatan, Şii ve Mutezile mezheblerini tenkid eden kitabı.
38: Galiyyetü’l-Mevâiz [En Güzel Vaazlar]: 1317 [m. 1899]’da vefat eden Numan bin Mahmud el-Âlûsî’nin, vaaz kitabı. Bu kitabında dört mezhep imamını övüyor ve Hanefî fıkhına dair malumat veriyor ise de İbn-i Teymiyyeci görüşleri bulunan birisidir.
39: Tuhfe-i İsnâ-Aşeriyye [On İki İmâm’ın Hediyesi]: 1239 [m. 1824]’te Babürlüler’in “Delhi” şehrinde vefat eden Abdülazîz Dehlevî Hazretleri’nin, Şiiliğe reddiye mahiyetindeki eseridir.
40: el-Müncid [Yardımcı]: 1947’de Lübnan’ın “Beyrut” şehrinde vefat eden Cizvit rahibi Louis Ma’lûf el-Yesûî’nin, Arapça-Arapça olarak hazırladığı ansiklopedik bir sözlüktür.
41: Kudûrî Muhtasarı [İmam Kudurî’nin Muhtasar adlı kitabı]: 428 [m.1037]’de Büveyhîler’in “Bağdat” şehrinde vefat eden Ahmed el-Kudûrî Hazretleri’nin, Hanefî mezhebinin temel metinlerinden sayılan bir fıkıh kitabıdır. Şerhleri çoktur. En meşhurlarından biri, Ebû Bekir el-Haddâd’ın, “el-Cevheretü’n-Neyyire” ismini verdiği şerhtir.
42: Hâdü’d-Dâllîn: Hacı Tusi
43: Mecma‘ü’l-Enhür fî Şerh-i Mülteka’l-Ebhur [Mülteka’l-Ebhur adlı eserin Şerhi: Nehirlerin Birleşme Yeri]: 20.dipnotta ismi geçen “Mülteka’l-Ebhur” adlı esere, 1078 [m.1667] senesinde Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye’nin “İstanbul” şehrinde vefat eden Şeyhîzâde Abdurrahman Efendi’nin yaptığı meşhur şerhtir.
44: el-Fütuhâtü’l-Mekkiyye [Mekkî Fetihler]: 638 [m.1240]’ta Eyyûbîler’in “Şam” şehrinde vefat eden Muhyiddîn-i Arabî Hazretleri’nin, en büyük ve en meşhur tasavvufî eseridir.
45: Tehâfütü’l-Felâsife [Filozofların Tutarsızlığı]: 505 [m.1111]’de Büyük Selçuklu Devleti’nin “Tûs” şehrinde vefat eden İmâm-ı Gazâlî Hazretleri’nin, bazı sapık felsefî akımları tenkid için yazdığı eseridir.
46: Kasîde-i Emâlî [İmlâlar Kasîdesi]: 575 [m.1179]’da vefât eden Ali bin Osman el-Ûşî Hazretleri’nin, ehl-i sünnet itikadını kısa ve öz olarak anlatan Arapça manzum eseri.
47: el-Mu’temed fi’l-Mu‘tekad [İtikad Edilecek Şeylerde İtimad Edilen]: 671 [m.1263]’te vefat eden Fadlullah bin Hasan et-Türpüştî Hazretleri’nin, ehl-i sünnet itikadını genişçe anlatan Farsça eseri. İmam-ı Rabbânî Hazretleri 1.Cild 193. Mektubunda bu kitabı tavsiye etmektedir.
48: Hediyyetü’l-Mehdiyyîn [Hidayete Kavuşturucuların Hediyesi]: 905 [m. 1500] tarihinde Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “İstanbul” şehrinde vefat eden Ahîzâde Yusuf Efendi’nin, küfre sokan lafızları açıklaran, ehl-i sünnet akaidiyle alakalı eseri.
49: Kenz-i Mahfî [Gizli Hazine]: 1137 [m.1725] tarihinde Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye’nin “Bursa” şehrinde vefat eden İsmail Hakkî Bursevî Hazretleri’nin, ‘Ben gizli bir hazine idim’ hadîs-i kudsîsini izah ettiği eseridir.
50: Dürerü’l-Hükkâm fî Şerh-i Gureri’l-Ahkâm: 885 [m.1480]’de Devlet-i Aliyye-i Osmâniyye’nin “İstanbul” şehrinde vefat eden Molla Hüsrev Hazretleri’nin, Gureru’l-Ahkâm adlı fıkıh eserine kendi yazdığı şerhtir. Hanefî mezhebine göre hazırlanmış ve adeta bir kanun metni mahiyetinde olan eser, uzun yıllar boyunca kadılar tarafından kullanılmıştır. Kabri Bursa’da Zeynîler kabristanındadır.
51: Tergîbü’s-Salât [Namaza Rağbet]: 632 [m.1234]’te Delhi Sultanlığı’nda vefat eden Muhammed bin Ahmed Zahid Hazretleri’nin, namaza dair fıkhî eseridir.
52: es-Se’âdetü’l-Ebediyye fîmâ câe bihi’n-Nakşibendiyye [Nakşibendilik ile gelen Sonsuz Saadet]: 1318 [m.1900]’de Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye’nin “İstanbul” şehrinde vefat eden Abdülmecîd bin Muhammed Hânî’nin, Nakşibendîlik esaslarını anlattığı tasavvuf kitabıdır.
53: Ferâidü’l-Fevâid fî Beyâni’l-Akâid – Amentü Şerhi [Akaidin Beyânında Kıymetli Faydalar]: 1196 [m.1782]’de vefat eden Kadızade Ahmed bin Muhammed Efendi’nin, iman esaslarına dair yazdığı eseridir.
54: Eyyühe’l-Veled [Ey Oğul]: Hicrî 10. [m. 16.] asırda vefat eden Osmanlı alimlerinden Süleyman bin Cezâ Hazretleri’nin yazmış olduğu Türkçe bir ilmihal kitabıdır. Hakikat Kitabevi’nin neşrettiği “İslam Ahlakı” kitabı içerisinde yer almaktadır.
55: el-Mecmû’atü’z-Zühdiyye fi’l-Ahkâmi’d-Dîniyye [Dinin Hükümleri Üzerine Zühdü’nün Mecmuası]: 1320 [m.1902]’de Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye’nin “İstanbul” şehrinde vefat eden Ahmed Zühdü Paşa’nın, idâdilerde ders olarak uzun yıllar okutulan bir ilmihal kitabıdır.
56: Miftâhü’l-Cennet [Cennet’in Anahtarı]: İlk Nüshası 1600’lerin başında yazıldığı düşünülen, daha sonraları çeşitli ilavelerle değişen ve genişleyen, muteber fıkıh kitaplarından derlenerek hazırlanan anonim bir halk ilmihalidir. İlki 1842’de olmak üzere çok defalar basılmış ve halk nezdinde çok itibar görmüştür. Giriş sayfasındaki mızrak ve sancak resimlerinden ötürü halk arasında “Mızraklı İlmihal” ismiyle meşhur olmuştur.
57: Künûzü’l-Hakâik [Hakikatler Hazinesi]: 1031 [m.1622]’de Devlet-i Aliyye-i Osmaniyye’nin “Kâhire” şehrinde vefat eden Abdurrauf Münâvî Hazretleri’nin, kırk dört hadis kitabından seçerek hazırladığı hadis kitabıdır.
58: Mektûbât-ı Ma’sûmiyye [Muhammed Masum Hazretleri’nin Mektupları]: 1079 [m.1668]’de Babürlüler’in “Sirhind” şehrinde vefat eden, Muhammed Masum Fârûkî Hazretleri’nin, talebelerine ve sevenlerine yazdığı mektuplardan oluşmaktadır. 3 cilttir. Türkçeye tercüme edilmiştir.
59: ed-Dürerü’s-Seniyye fi’r-Reddi ale’l-Vehhâbiyye [Vehhabilere Reddiyede Değerli İnciler]: 1304 [m.1886]’da “Mekke”de vefat eden Ahmed bin Zeynî Dahlân’ın Vehhabi fikirlerine reddiye mahiyetinde kaleme aldığı eserdir.
60: Fethü’l-Kadîr [Kudretli Olanın Fethi]: 831 [m.1457]’de Memlüklüler’in “Kahire” şehrinde vefat eden İbnü’l-Hümâm Kemâleddîn Muhammed es-Sivâsî tarafıdan, Burhaneddin el-Mergınânî [v.1197]’nin yazmış olduğu “el-Hidâye” adlı Hanefî fıkıh kitabına yapılan şerhtir.
61: Mekâtib-i Şerîfe [Şerefli Yazılar]: 1240 [m.1824]’te Babürlüler’in “Delhi” şehrinde vefat eden Abdullah ed-Dehlevî Hazretlerinin, talebelerine ve sevenlerine yazdığı mektuplardan oluşmaktadır.